Abstract
Tryb rozkazujący nie był bohaterem zbyt wielu badań językoznawczych, podczas gdy jego znaczenie w codziennej komunikacji jest niekwestionowane. Argumentuje się tutaj, że tryb rozkazujący ma dwa rozszerzenia, naturalną manifestację biologiczną: „biologiczny tryb rozkazujący” i rozszerzenie językowe: „językowy tryb rozkazujący”. Oba rozszerzenia współpracują ze sobą, wyrażając „Gematon Behawioralny Człowieka”. Ten ostatni jest odpowiedzialny za całość następujących operacji: postrzeganie, działanie, czynienie, wykonywanie, wyrażanie, komunikowanie i trwanie, a wszystko to w ramach „kondycji ludzkiej” (conditio humana). Zawarta w nim argumentacja koncentruje się na przejściu od komórki biologicznej (natury, biologii) do kultury jako ostatecznym wyniku synergicznego współistnienia dwóch rozszerzeń trybu rozkazujacego w ludzkim świecie
Publisher
Adam Mickiewicz University Poznan
Reference23 articles.
1. Aikhenvald, A.Y. (2010). Imperatives and commands. Oxford: Oxford University Press.
2. Bejan, A. (2000). Shape and structure, from engineering to nature. Cambridge: Cambridge University Press.
3. Bejan, A. i J.P. Zane. (2012). Design in nature: how the constructal law governs evolution in biology, physics, technology and social organization. New York: Doubleday.
4. Blaustein, M.P., J.P.Y. Kao i D.R. Matteson. (2004/2012). Cellular physiology and neurophysiology. Philadelphia, PA: Elsevier.
5. Campbell biology. (2008/2016). London: Pearson.