Affiliation:
1. İZMİR KATİP ÇELEBİ ÜNİVERSİTESİ
Abstract
İskoç Aydınlamasının önemli filozoflarından Thomas Reid, David Hume’un adaletin bir konvansiyon olarak icat edilmiş yapay bir erdem olduğu yönünde görüşüne karşı çıkarak, onun insan doğasına dayandığını savunur. Reid’e göre, Tanrı her insana “vicdan” denilen bir ahlaki yeti vermiştir. Bu yeti, her insanda doğuştan bulunan zihinsel bir güçtür ve aklını kullanma olgunluğuna erişen insan bu yeti sayesinde adil eylemlerde bulunma yükümlülüğünü algılarlar. Bu çalışmanın amacı, Thomas Reid’in David Hume’un adalet kavrayışına yönelik yanıtını incelemek ve bu iki düşünürün adalet kavrayışlarını birbirleriyle ilişkisi içerisinde değerlendirerek onlar arasında bir uzlaşma imkanının olup olmadığını araştırmaktır.
Reference15 articles.
1. Akdemir, F. (2020). David Hume’da Ahlak-Siyaset İlişkisi: Duygu Temelli Ahlaktan Fayda Temelli Siyasete Geçiş. FLSF Felsefe ve Sosyal Bilimler Dergisi, 30: 451-472. https://dergipark.org.tr/tr/pub/flsf/issue/58166/801239
2. Bragues, G. (2008). David Hume vs. Thomas Reid: Is Justice Socially Constructed or Natural? History of Philosophy Quarterly, 25(2): 137-154. http://www.jstor.com/stable/27745120
3. Coady, C. A. J. (2004). Reid on the Social Operations of Mind. T. Cuıneo ve R. Van Woudenberg (Ed.), The Cambridge Companion to Thomas Reid (s. 180-203) içinde. Cambridge University Press.
4. Cohon, R. (2008). Hume’s Morality: Feeling and Fabrication. Oxford University Press.
5. Darwall, S. (2006). The Second-Person Standpoint: Morality, Respect, and Accountability. Harvard University Press.